12 / 7 / 1378 دوشنبه درس شمارهء ( 128 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسات پيش ، شمارى از روايات دال بر جواز وطى در دبر نقل گرديده ، توضيحات لازم آورده شد . از جمله رواياتى كه اشاره شد ، صحيحهء معمّر بن خلّاد است كه برخى ظاهر آن را دال بر حرمت دانسته‌اند . در اين جلسه دو نحوهء جمع اين روايت با روايات مجوزه ، مورد بررسى قرار خواهد گرفت و در اين باره و نيز جمع اين روايت با روايت عبد الله بن ابى يعفور توضيحاتى خواهيم داد . سپس دلالت آيه شريفه « فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ » بر حرمت ، مورد بحث قرار خواهد گرفت . * * * الف ) بررسى دو راه جمع ميان صحيحهء معمّر بن خلّاد و روايات مجوّزه : 1 ) متن صحيحهء معمّر بن خلّاد « عن احمد بن محمد بن عيسى ، عن معمّر بن خلّاد قال : قال لى أبو الحسن - عليه السلام - اىّ شىء يقولون فى اتيان النساء فى اعجازهنّ ؟ قلت : انّه بلغنى أنّ اهل المدينة لا يرون به بأساً : فقال : انّ اليهود كانت تقول : اذا أتى الرجل المرأة من خلفها خرج ولده احول فانزل الله عز و جل « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ » من خلف أو قدام خلافاً لقول اليهود ، و لم يعن فى ادبارهن « 1 » » قبل از بيان معناى حديث معمّر بن خلّاد و كيفيت جمع آن با ادلهء مجوّزه ، نكته‌اى را در معناى حرث در آيهء شريفه بيان مىكنيم .

--> ( 1 ) وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 72 از ابواب مقدمات النكاح ، طبع آل البيت ، ج 20 ، ص 141 ، ح 1 ؛ تهذيب ، ج 7 ، ص 41 ، ح 1660